1944 Hans Asperger
Waardering voor het abnormale
eerste   vorige   homepage   volgende   laatste
“Niet alles wat uit de pas loopt en dus ’abnormaal’ is, is per definitie minderwaardig.” (Hans Asperger)

De Weense kinderarts Hans Asperger (1906-1980) was net als Leo Kanner één van de eerste kinderartsen die wetenschappelijk onderzoek deed naar autisme. Terwijl Leo Kanner in 1943 autisme als syndroom in de VS introduceerde, verscheen een jaar later in Europa de publicatie van Hans Asperger, getiteld: Die ’Autistischen Psychopathen’ im Kindesalter.

De kinderen vielen hem vooral op door een gebrek aan inlevingsvermogen, beperkte sociale vaardigheden, een conversatie die zich kenmerkt door eenrichtingsverkeer en een zeer onhandige motoriek. Net als Kanner koos ook Asperger voor het woord autistisch. Hij meende aanvankelijk dat de stoornis alleen bij jongens voor zou komen en beschreef de conditie als een extreme mannelijke karaktervariant. De kinderen hadden een hoge intelligentie, konden zich verbaal uitstekend uiten en hadden uitzonderlijke begaafdheden. Asperger volgde één van zijn patiëntjes, Fritz, gedurende zijn leven. Fritz werd hoogleraar in de astronomie en corrigeerde een fout in het werk van Newton, die hem als kind al was opgevallen. Asperger noemde deze kinderen ‘kleine professoren’ omdat zij veel diepgaande informatie over hun eigen favoriete onderwerp wisten te vergaren en daarover eindeloos tot in de kleinste details konden spreken. Asperger zag ook bij de vaders van zijn patiëntjes vergelijkbare eigenschappen en veronderstelde een erfelijke aandoening.

Het relatief positieve beeld dat Asperger beschreef, staat in contrast met het beeld dat Kanner over autisme gaf. Kanner was negatiever over de uiteindelijke uitkomst. Echter in essentie beschreef hij vergelijkbare aandoeningen. Beide stoornissen zijn in 2013 in de DSM 5 samengevoegd tot de diagnose Autismespectrumstoornis (ASS.) Door de Tweede Wereldoorlog duurde het nog lang voordat de verschillende auteurs kennis konden nemen van elkaars publicaties.

Hans Asperger werd in 1906 in het Oostenrijkse Hausbrunn (iets buiten Wenen) geboren. Hij studeerde medicijnen aan de Universiteit van Wenen. Nadat Asperger in 1931 afstudeerde als arts vervolgde hij zijn studie als kinderarts. Na zijn studie is Asperger gaan werken in het Kinderziekenhuis van dezelfde Universiteit. Aan het eind van de oorlog opende Asperger een school voor kinderen met een beperking. De school werd tijdens de Tweede Wereldoorlog platgebombardeerd. Helaas is hierdoor het meeste van Aspergers vroege werk verloren gegaan. In 1957 werd Asperger hoogleraar kindergeneeskunde aan de Universiteit van Innsbruck en hoofd van de universitaire kinderkliniek. Vanaf 1964 werkte hij tevens als hoofd van de medische afdeling van SOS Kinderdorpen in Hinterbrühl. In 1977 ging hij als hoogleraar met pensioen. Hans Asperger stierf op 21 oktober 1980 in Wenen op vierenzeventigjarige leeftijd.

Het werk van Asperger kreeg aanvankelijk alleen in Duitssprekende landen bekendheid. Zo kwam Asperger door de Duitse publicaties van de auteur Van Krevelen in aanraking met Kanners Early infantile autism. In 1981, een jaar na zijn overlijden, kreeg zijn publicatie Die ’Autistischen Psychopathen’ im Kindesalter de aandacht van Engelssprekende onderzoekers. De aandacht werd hierop gevestigd dankzij de publicatie van Lorna Wing, getiteld Asperger’s syndrome: a clinical account. De publicatie van Asperger werd pas in 1991 door Uta Frith in het Engels vertaald.

In 2018 bleek naar aanleiding van een gepubliceerd onderzoek dat Asperger gedurende de Tweede Wereldoorlog heeft meegewerkt aan het euthanasieprogramma en voorstander was van gedwongen sterilisatie.

Publicatiedatum: 23-09-2018
Datum laatste wijziging :03-05-2020
Verwante vensters
Verder studeren
Links
Bewegende beelden

eerste   vorige   homepage   volgende   laatste