1974 Dr. Leo Kannerhuis
Eerste behandelcentrum voor mensen met autisme
eerste   vorige   homepage   volgende   laatste
In 1974 werd het Dr. Leo Kannerhuis opgericht, genoemd naar de Oostenrijks-Amerikaanse kinderpsychiater Leo Kanner, die in 1943 voor het eerst autisme als syndroom beschreef. Begin jaren zeventig was de kennis over autisme gering en bestonden er grote misverstanden. Diagnostiek stond in de kinderschoenen en ook beproefde behandelmethoden voor autisme bestonden nog niet. Met vallen en opstaan kwam een behandelmodel tot stand, maar de verwachting dat cliënten daarna redelijk zelfstandig in de samenleving konden functioneren, bleek een illusie. Mensen met autisme kunnen zich meestal maar beperkt aanpassen aan de samenleving, de rest moet van de samenleving komen. Die was daar destijds nog niet aan toe; reden voor het Dr. Leo Kannerhuis om eigen aangepaste programma’s en voorzieningen te ontwikkelen.

Kinderen met autisme kwamen in die tijd meestal terecht in een orthopedagogische instelling, in het antroposofisch circuit, of, zelfs bij een normale intelligentie, in de zwakzinnigenzorg. Een ander deel verbleef thuis. Het echtpaar Auping, zelf ouders van een zoon met autisme, richtte met o.a. de hoogleraren Lucas Kamp (kinderpsychiater Universiteit Utrecht) en Joep Dumont (orthopedagoog Katholieke Universiteit Nijmegen), kinderpsychiater Aat de Jong en psycholoog Rienk Baarda de Stichting Hulp aan Autistische Kinderen en Adolescenten (SHAKA) op. Deze stichting beoogde het oprichten van een kliniek voor niet zwakzinnige mensen met autisme. Op 1 april 1974 ging de kliniek van start. Ton Hoogveld, orthopedagoog en behandelaar van de zoon van de familie Auping werd directeur. De kliniek bood behandeling aan 18 jongens met autisme in de leeftijd van 14 - 21 jaar met een normale intelligentie (IQ tenminste 85). De gemiddelde opnameduur van de 60 cliënten die in de eerste tien jaar werden opgenomen bedroeg zeven jaar.

Het Dr. Leo Kannerhuis, sinds september 2018 vallend onder GGZ-instelling Parnassia, is inmiddels uitgegroeid tot een landelijke GGZ-instelling die geheel gespecialiseerd is in autisme, met een breed aanbod. Verschillende factoren hebben aan deze ontwikkeling bijgedragen: de emancipatie van autisme, de groei van de wetenschappelijke belangstelling voor autisme, de populariteit van autisme bij een groot publiek (Rainman), de accentverschuiving naar de psychiatrie, het ontstaan van de autismeteams, de betrokkenheid van ouders (oprichting NVA en de verbreding naar Autisme Spectrum Stoornis (ASS). In de bejegening van mensen met autisme stond bij het Dr. Leo Kannerhuis de hulpvraag van de cliënt en zijn omgeving al vroeg centraal. Het Dr. Leo Kannerhuis werkte bovendien samen met allerlei partners in de GGZ en andere sectoren zoals het onderwijs. Het aanbod begon model te staan voor initiatieven elders in het land. Mooi voorbeeld hiervan is de oprichting van het Workhome, de woon-werkgemeenschap voor volwassenen met autisme, die navolging kreeg in verschillende regio’s in den lande.

Tegenwoordig zijn levensloopbegeleiding en inzet van ervaringsdeskundigheid belangrijke pijlers in de behandeling, gelukkig niet alleen in het Dr. Leo Kannerhuis. Het besef dat de cliënt één geheel is met zijn omgeving, groeit. Ook buiten het Dr. Leo Kannerhuis ontwikkelt zich een scala aan varianten van (deel)klinische en ambulante vormen van behandeling. Zo ontstaat er een breed aanbod voor cliënten van alle leeftijden. De omgeving van de cliënt wordt actief betrokken bij de behandeling, precies zoals het Dr. Leo Kannerhuis vanaf het begin nastreefde.

Publicatiedatum: 01-11-2018
Datum laatste wijziging :04-01-2019
Verwante vensters
Verder studeren
Links
Bewegende beelden

Het 40-jarige bestaan van het Leo Kanner werd gevierd met een theatervoorstelling.

eerste   vorige   homepage   volgende   laatste